اتر (ETH)، ارز دیجیتال اصلی پلتفرم اتریوم، به عنوان دومین دارایی دیجیتال شناخته شده پس از بیت کوین (BTC) رتبه بندی می شود. با توجه به موقعیت آن به عنوان دومین ارز دیجیتال بزرگ از نظر ارزش بازار، مقایسه بین این دو امری طبیعی است. هر دو اتر و بیت کوین شباهت های زیادی دارند: آن ها ارزهای دیجیتالی هستند که می توانند در صرافی های آنلاین معامله شوند و در کیف پول های ارزهای دیجیتال مختلف ذخیره شوند.
با این حال، تفاوت های قابل توجهی بین آن ها وجود دارد. بیت کوین برای خدمت به عنوان جایگزینی برای ارز سنتی فیات ایجاد شده است، در حالی که اتریوم برای تسهیل قراردادهای هوشمند پیچیده و برنامه های کاربردی غیرمتمرکز طراحی شده است، که پیش بینی می شود نقش مهمی در زیرساخت در حال تکامل اینترنت ایفا کنند که اغلب به عنوان Web3 شناخته می شود.
بیت کوین خبر از ورود نوع جدیدی از ارز دیجیتال داد که مستقل از هرگونه نظارت دولتی یا شرکتی عمل می کند. با گذشت زمان، آشکار شد که یکی از نوآوری های بنیادی بیت کوین «بلاک چین» می تواند برای انواع دیگر برنامه ها مورد استفاده قرار گیرد. اتریوم از فناوری بلاک چین برای پشتیبانی از یک شبکه پرداخت غیرمتمرکز استفاده می کند و می خواهد خود را به عنوان ستون فقرات Web3 تثبیت کند، چارچوبی که برای تمرکززدایی اینترنت توسعه یافته است.
بیت کوین
بیت کوین در ژانویه ۲۰۰۹ و پس از انتشار وایت پیپری توسط ساتوشی ناکاموتو مرموز معرفی شد. این مفهوم نوآورانه بیت کوین را به عنوان یک ارز دیجیتال معرفی کرد که مستقل از هر مرجع مرکزی عمل می کند و آن را از ارزهای سنتی صادر شده توسط دولت متمایز می کند.
هیچ سکه ملموسی وجود ندارد. در عوض، تمام تراکنش ها در یک دفتر کل عمومی که از طریق روش های رمزنگاری ایمن شده است، ثبت می شوند.
در حالی که بیت کوین اولین تلاش برای ایجاد یک ارز آنلاین با این ماهیت نبود، اما به عنوان برجسته ترین و موفق ترین ارز ظاهر شده است. در نتیجه، اغلب به عنوان پیشرو تقریباً تمام ارزهای دیجیتالی که از آن زمان توسعه یافته اند در نظر گرفته می شود.
با گذشت زمان، ایده یک ارز مجازی غیرمتمرکز در بین نهادهای نظارتی و نهادهای دولتی مورد توجه قرار گرفت. اگرچه بیت کوین تنها در تعداد محدودی از کشورها به طور رسمی به عنوان وسیله پرداخت یا ذخیره ارزش شناخته شده است، اما علیرغم بررسی ها و بحث های مداوم، حضور خود را با موفقیت تثبیت کرده و در کنار سیستم مالی سنتی به حیات خود ادامه می دهد.
در طول موج اولیه بازار ارزهای دیجیتال در سال ۲۰۱۷، بیت کوین تقریباً ۸۷ درصد از کل ارزش بازار ارزهای دیجیتال را تشکیل می داد. تا اواخر آگوست ۲۰۲۲، سهم بازار آن به ۳۹.۶ درصد کاهش یافته بود، اما تا ژوئن ۲۰۲۴، به بیش از ۴۸ درصد بهبود یافت.
اتریوم
فناوری بلاک چین برای توسعه برنامه هایی که فراتر از تسهیل صرف یک ارز دیجیتال است، به کار گرفته می شود. اتریوم که در جولای ۲۰۱۵ تأسیس شد، به عنوان بزرگترین و برجسته ترین پلتفرم نرم افزاری غیرمتمرکز با پایان باز است.
این پلتفرم توسعه دهندگان را قادر می سازد تا قراردادهای هوشمند و برنامه های غیرمتمرکز (dApps) را بدون خطرات خرابی، کلاهبرداری، کنترل یا دخالت اشخاص ثالث ایجاد و پیاده سازی کنند. برای دستیابی به این هدف، اتریوم به زبان برنامه نویسی خود مجهز شده است که بر روی یک چارچوب بلاک چین عمل می کند.
ماشین مجازی اتریوم با استفاده از رمز رمزنگاری بومی خود، اتر (ETH) طیف گسترده ای از برنامه های بالقوه را ارائه می دهد. در واقع، اتریوم با هدف تمرکززدایی وب در حال پیشرفت است. در حالی که نحوه تعامل ما با وب ممکن است تا حد زیادی بدون تغییر باقی بماند، عملیات زیربنایی برای حذف نهادهای متمرکز از طریق برنامه های توسعه یافته بر روی اتریوم و بلاک چین های مشابه بازسازی می شود.
اتر چهار عملکرد اصلی را انجام می دهد: به عنوان یک ارز دیجیتال در صرافی ها معامله می شود، به عنوان یک سرمایه گذاری حفظ می شود، برای خرید کالاها و خدمات استفاده می شود، و در شبکه اتریوم برای پوشش هزینه های تراکنش استفاده می شود.
تفاوت های کلیدی
اگرچه هر دو شبکه بیت کوین و اتریوم بر اساس اصول دفتر کل توزیع شده و رمزنگاری کار می کنند، اما تفاوت های فنی قابل توجهی از خود نشان می دهند. به عنوان مثال، تراکنش های شبکه اتریوم می توانند کدهای اجرایی را در خود جای دهند، در حالی که داده های مرتبط با تراکنش های بیت کوین صرفاً برای ثبت جزئیات تراکنش استفاده می شوند.
تفاوت های دیگر شامل زمان های تایید بلوک است که تراکنش های اتریوم در چند ثانیه در مقایسه با دقیقه های لازم برای تراکنش های بیت کوین تایید می شوند. علاوه بر این، مکانیسم های اجماع آن ها متفاوت است: بیت کوین از اثبات کار استفاده می کند، در حالی که اتریوم از اثبات سهام استفاده می کند.
اهداف بلاک چین و شبکه های بیت کوین و اتریوم نیز متفاوت است. بیت کوین به عنوان جایگزینی برای ارزهای سنتی توسعه یافت و هدف آن این بود که هم به عنوان وسیله مبادله و هم به عنوان ذخیره ارزش عمل کند. در مقابل، اتریوم به عنوان یک پلتفرم برای فعال کردن قراردادها و برنامه های غیرقابل تغییر و برنامه ریزی از طریق یک ماشین مجازی جهانی طراحی شد و خود را به عنوان زیرساخت بنیادی وب ۳ قرار داد.
اثبات کار در مقابل اثبات سهام
بیت کوین بر اساس مکانیزم اجماع معروف به اثبات کار (PoW) عمل می کند که شامل یک فرآیند رقابتی در سراسر شبکه برای حل یک چالش رمزنگاری قبل از تایید و نهایی شدن تراکنش ها است. در سپتامبر ۲۰۲۲، اتریوم به اثبات سهام (PoS) تبدیل شد، مجموعه ای از ارتقاء یکپارچه که برای افزایش امنیت و پایداری شبکه طراحی شده است. یکی از مؤلفه های کلیدی این تغییر، dankharding است که هدف آن رفع مشکلات مقیاس پذیری است و در به روزرسانی های بعدی بیشتر اصلاح خواهد شد.
یک انتقاد قابل توجه از اثبات کار، مصرف انرژی قابل توجه آن به دلیل قدرت محاسباتی بالایی است که نیاز دارد. در مقابل، اثبات سهام، این نیاز محاسباتی را با شرط بندی جایگزین می کند، در نتیجه مصرف انرژی را کاهش می دهد، و ماینرها را با اعتبارسنجی هایی جایگزین می کند که از دارایی های ارز دیجیتال خود برای به دست آوردن توانایی تولید بلاک های جدید استفاده می کنند.
اهداف
هر دو بیت کوین (BTC) و اتریوم (ETH) به عنوان ارزهای دیجیتال طبقه بندی می شوند. با این حال، عملکرد اصلی اتر این نیست که به عنوان یک سیستم پولی جایگزین عمل کند، بلکه قادر به اجرای قراردادهای هوشمند، برنامه های غیرمتمرکز (dApps) و راه حل های مختلف بلاک چین است.
بیت کوین در درجه اول به عنوان یک ارز دیجیتال غیرمتمرکز طراحی شده بود که به عنوان یک سیستم نقدی الکترونیکی همتا به همتا عمل می کرد که به کاربران اجازه می دهد بدون اتکا به یک مرجع مرکزی ارزش را انتقال دهند. با گذشت زمان، همچنین به عنوان یک ذخیره ارزش تلقی شده است که اغلب به عنوان «طلای دیجیتال» نامیده می شود، به عنوان محافظی در برابر تورم و وسیله ای برای حفظ ثروت عمل می کند.
برعکس، اتریوم به عنوان یک پلتفرم چند وجهی ایجاد شد که نه تنها از یک ارز دیجیتال پشتیبانی می کند، بلکه قراردادهای هوشمند و dApps را نیز تسهیل می کند. به طور خلاصه، بیت کوین بر نقش خود به عنوان یک ارز دیجیتال و ذخیره ارزش تاکید می کند، در حالی که اتریوم یک پلتفرم جامع برای ایجاد و اجرای تراکنش هایی ارائه می دهد که امکان انتقال ارزش را فراهم می کند.
آینده
اکوسیستم اتریوم با افزایش محبوبیت برنامه های غیرمتمرکز آن (dApps) در بخش های مختلف، از جمله امور مالی (مالی غیرمتمرکز، یا DeFi)، هنرها و کلکسیون ها (توکن های غیرقابل تعویض، یا NFT ها)، بازی و غیره… رشد قابل توجهی را تجربه می کند. تکنولوژی در آینده، اتریوم قصد دارد برای بهبود بیشتر مقیاس پذیری، Dankharding را پیاده سازی کند.
به طور مشابه، بیت کوین دستخوش دگرگونی هایی شده است، به ویژه با معرفی ارتقاء Taproot، که استفاده از قراردادهای هوشمند را تسهیل می کند. علاوه بر این، شبکه لایتنینگ بیت کوین به عنوان یک پروتکل لایه دوم برای تسریع تراکنش ها از طریق پردازش خارج از زنجیره توسعه می یابد. هنوز مشخص نیست که کدام ارز دیجیتال و بلاک چین در طول زمان دوام خواهند آورد – احتمالاً هر دوی اینها خواهند بود. با این حال، واضح است که هر دو جرقه گفتگوهای اساسی در مورد سیستم های مالی جهانی شده اند.
عرضه
عرضه یک ارز رمزنگاری شده به تعداد کل سکه هایی اطلاق می شود که دارای ارز دیجیتال هستند. بیت کوین دارای محدودیت عرضه ثابت ۲۱ میلیون سکه است. در مقابل، اتریوم حداکثر سقف عرضه را ندارد که امکان ایجاد تئوری تعداد نامحدودی اتر را فراهم می کند. با این وجود، نرخ تورم واقعی اتر تمایل به پایین یا حتی منفی دارد. نرخ تورم فعلی اتریوم را می توان در ultrasound.money بررسی کرد.
موارد استفاده
از نظر موارد استفاده، بیت کوین در درجه اول به عنوان نوعی ارز دیجیتال عمل می کند. اغلب از آن به عنوان «طلای دیجیتال» یاد می شود که به عنوان یک ذخیره ارزش و محافظ در برابر نوسانات در بازارهای مالی سنتی عمل می کند. کاربردهای اصلی آن به عنوان یک ارز دیجیتال و وسیله ای برای حفظ ارزش است.
از سوی دیگر، اتریوم طیف وسیع تری از موارد استفاده را ارائه می دهد که عمدتاً به دلیل قابلیت های قرارداد هوشمند یکپارچه آن است. قراردادهای هوشمند برنامه های غیرمتمرکز هستند که معاملات و توافقات مختلف را تسهیل می کنند. این ویژگی، اتریوم را به عنوان یک عنصر اساسی جنبش مالی غیرمتمرکز (DeFi) قرار می دهد، که به دنبال تکرار سیستم های مالی سنتی بدون اتکا به واسطه های مورد اعتماد است.
علاوه بر این، اتریوم پلتفرم ارجح برای اکثر توکن های غیرقابل تعویض (NFT) است که دارایی های دیجیتال متمایز هستند که نشان دهنده مالکیت یا اصالت برای مواردی از هنر دیجیتال تا املاک مجازی هستند. از دیگر کاربردهای اتریوم می توان به سازمان های مستقل غیرمتمرکز (DAO)، مدیریت زنجیره تامین و کاربردهای اضافی متعدد اشاره کرد.
قیمت
حرکت قیمت بیت کوین و اتریوم نوسانات قابل توجهی را نشان داده است که مشخصه اکثر ارزهای دیجیتال است. بیت کوین به دلیل ارزش بازار قابل توجه و پذیرش گسترده، معمولاً به عنوان نیروی پیشرو در بازار ارزهای دیجیتال عمل می کند. افزایش قیمت بیت کوین اغلب منجر به افزایش قیمت سایر ارزهای دیجیتال از جمله اتریوم می شود و برعکس آن نیز صادق است. عوامل مختلفی بر پویایی قیمت بیت کوین تأثیر می گذارد، از جمله عرضه و تقاضا، احساسات بازار، تحولات نظارتی و رویدادهای اقتصادی گسترده تر.
در حالی که قیمت اتریوم تا حد زیادی تحت تاثیر نوسانات بیت کوین قرار می گیرد، همچنین توسط عوامل خاص اتریوم مانند ارتقاء پلتفرم، نقش آن در امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) و تقاضا برای فضای بلاک شکل می گیرد. به علاوه، تغییرات قیمت اتریوم می تواند به طور قابل توجهی بر ارزش گذاری ارزهای دیجیتال کوچک تر، به ویژه ارزهایی که از فضای بلاک اتریوم، از جمله پروژه های DeFi، NFT و DAO استفاده می کنند، تأثیر بگذارد.
تکنولوژی
بیت کوین و اتریوم بر اساس فناوری های بلاک چین متمایز ساخته شده اند. بیت کوین از مکانیزم اجماع به نام اثبات کار (PoW) استفاده می کند، که در آن ماینرها در حل مسائل پیچیده ریاضی برای اعتبارسنجی تراکنش ها و گنجاندن آن ها در بلاک چین شرکت می کنند. این روش نیاز به توان محاسباتی و مصرف انرژی قابل توجهی دارد.
برعکس، اتریوم در ابتدا از PoW استفاده می کرد، اما با اجرای ارتقای اتریوم ۲.۰، به مکانیزم اجماع انرژی کارآمدتر به نام اثبات سهام (PoS) روی آورد. در مدل PoS، اعتباردهنده ها برای تولید بلوک های جدید بر اساس مقدار ارز دیجیتالی که در اختیار دارند انتخاب می شوند و مایلند به عنوان وثیقه «سهم» کنند. این رویکرد به طور قابل توجهی نیاز انرژی را در مقایسه با PoW کاهش می دهد.
مقیاس پذیری
مکانیسم اجماع اثبات کار که توسط بیت کوین استفاده می شود، مقیاس پذیری محدودی را نشان می دهد. در نتیجه، شبکه تنها قادر به پردازش تعداد محدودی از تراکنش ها، تقریباً هفت تراکنش در ثانیه است. در مقابل، اتریوم از مکانیزم اجماع اثبات سهام استفاده می کند که امکان انجام تراکنش بالاتر تا سی تراکنش در ثانیه را فراهم می کند. با این حال، آن نیز با چالش های مقیاس پذیری مواجه می شود. اتریوم فعالانه برای کاهش این مشکلات از طریق ارتقاهای مختلف، از جمله انتقال به Proof-of-Stake و اجرای آتی اشتراک گذاری، کار می کند.
